Anna Grodzka
Biografia
Anna Grodzka urodziła się 16 marca 1954 w Otwocku. Po urodzeniu jej płeć została określona jako męska i nosiła imiona Krzysztof Bogdan. Została adoptowana przez Józefa i Kazimierę Bęgowskich, o czym dowiedziała się w grudniu 2007. Wkrótce spotkała się z biologiczną matką Marią Grodzką, która z jej ojcem Tadeuszem rozstała się niedługo po zajściu w ciążę.
W okresie PRL działała w Socjalistycznym Zrzeszeniu Studentów Polskich i PZPR; od 1980 była etatową pracownicą SZSP, od 1984 zatrudniona w Alma Press, w 1986 objęła stanowisko dyrektorskie. W połowie 1986 pełniła funkcję kierowniczki grupy podczas wyjazdu na Kubę w ramach Brygady Młodzieży Polskiej im. Karola Roloffa-Miałowskiego.
Po 1989 prowadziła własną działalność gospodarczą w branży wydawniczej, reklamowej i poligraficznej; była producentką wykonawczą drugiego sezonu serialu Defekt (2005).
W 2011 wystartowała w wyborach do Sejmu RP z ramienia Ruchu Palikota i uzyskała mandat posłanki po zdobyciu 19451 głosów. Została pierwszą w Polsce i pierwszą w Europie osobą publicznie ujawniającą swój transseksualizm, którą wybrano do parlamentu na szczeblu krajowym. W Sejmie VII kadencji pełniła funkcje m.in. wiceprzewodniczącej klubu poselskiego Ruch Palikota, wiceprzewodniczącej Komisji Kultury i Środków Przekazu, członkinią Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz wiceprzewodniczącą Parlamentarnej Grupy Kobiet. W trakcie kadencji przeszła między partiami, a w 2014 została wykluczona z KP TR.
W 2011 zarejestrowała swój komitet wyborczy w wyborach prezydenckich w 2015, nie zebrała jednak podpisów. Po kilku latach działalności w Partii Zieloni wystąpiła z ugrupowania. W 2019 bezskutecznie ubiegała się o mandat do Parlamentu Europejskiego. W 2021 dołączyła do PPS, ale wkrótce wystąpiła z niej, krytykując przewodniczącego Wojciecha Koniecznego.
W działalności społecznej w 2008 włączyła się w założenie Fundacji Trans-Fuzja, której celem jest upowszechnianie wiedzy o transpłciowości i wsparcie osób transpłciowych. Od 2009 do 2011 pełniła funkcję prezesa fundacji, a później była przewodniczącą rady tej organizacji do 2018. Była również wiceprzewodniczącą Komisji Dialogu Społecznego działającej przy prezydencie m.st. Warszawy, członkinią rady Fundacji Dziennikarskiej Medium Publiczne oraz rady programowej Kongresu Kobiet. W 2012 była wśród fundatorów Fundacji LGBT Business Forum. Współtworzyła i została przewodniczącą Stowarzyszenia na rzecz Zrównoważonego Rozwoju Społecznego Społeczeństwo FAIR.
Wyróżniono ją nagrodą Okulary Równości (2012). W 2013 wydała autobiografię Mam na imię Ania. Zagrała epizodyczną rolę w filmie Kobieta z... (2023) w reżyserii Małgorzaty Szumowskiej i Michała Englerta.