Henryk Alber
Biografia
Henryk Alber, właściwie Serafinowicz, urodził się 3 czerwca 1948 roku w Otwocku i był polskim gitarzystą, kompozytorem, aranżerem i pedagogiem.
Uczył się gry na puzonie i gitarze w Średniej Szkole Muzycznej w Warszawie. Debiutował w 1969 roku, zdobywając I nagrodę w Konkursie Gry na Gitarze Klasycznej w Łodzi.
W latach 70. współpracował z Januszem Stroblem od 1971 roku, tworząc Duet Gitar Klasycznych Alber-Strobel. W tym czasie pracował także jako kompozytor piosenek i utworów instrumentalnych. W 1970 roku został członkiem Stowarzyszenia Światowej Młodzieży Muzycznej.
W 1983 roku założył nowy duet gitarowy z Andrzejem Wyrzykowskim (Duet Gitar Klasycznych). Jako kompozytor i aranżer współpracował z wieloma polskimi muzykami, m.in. z Elżbietą Wojnowską i Grażyną Orszt, która została jego żoną i muzą (syn – Bartek Alber). Najdłuższą (1985–2002) i najbardziej owocną współpracę nawiązał z Edytą Geppert, której towarzyszył także jako akompaniator. Napisał muzykę do kilku piosenek Agnieszki Osieckiej: 'Chinka i książę', 'Dobre stare buty', 'Nad Warszawą', 'Słodkie morze', 'Stare łzy', 'Żywiciele, zbawiciele'.
Tworzył także muzykę teatralną dla kabaretu i teatru studenckiego Stodoła w Warszawie oraz warszawskiego Teatru Stara Prochownia. Koncertował w wielu krajach Europy i w ośrodkach polonijnych, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii i Tajlandii.
Zmarł po ciężkiej chorobie.